Συμπτώματα

Υπάρχουν τέσσερις γνωστές µορφές ακράτειας ούρων που συνήθως παρουσιάζονται στις γυναίκες: Α. ακράτεια ούρων από προσπάθεια, Β. ακράτεια ούρων επιτακτικού τύπου, Γ. ακράτεια ούρων μικτού τύπου και Δ. ακράτεια ούρων από υπερπλήρωση.

Ουροδυναμικός έλεγχος

Ο ουροδυναμικός έλεγχος μελετά τις δυσλειτουργίες του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος, που αφορούν είτε στη φάση πλήρωσης, είτε στη φάση κένωσης (ούρηση) της ουροδόχου κύστης και εκδηλώνονται ως ακράτεια ούρων. Οι δυσλειτουργίες αυτές δεν οφείλονται πάντα άμεσα στο ουροποιητικό σύστημα. Μερικές φορές είναι αποτέλεσμα νευρολογικών παθήσεων, τραυματισμών ή και συγγενών ανωμαλιών.


Συντηρητική αντιμετώπιση

Η θεραπεία για την ακράτεια ούρων διακρίνεται στη συντηρητική και τη χειρουργική. Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει την εφαρμογή ασκήσεων πυελικού εδάφους (ποσοστό θεραπείας 60%), την ηλεκτρική διέγερση των μυών του πυελικού εδάφους (ποσοστό επιτυχίας 30%), την εφαρμογή κολπικών κώνων (ποσοστό επιτυχίας 50%) και τη χρήση ορμονολογικών σκευασμάτων (οιστρογόνα) και β-διεγερτών σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με ατροφία των γεννητικών οργάνων.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Η χειρουργική θεραπεία είναι η πλέον εφαρμοζόμενη για τη γνήσια ακράτεια των ούρων από προσπάθεια.

Αναζήτηση